Ananas z miętą i zielonym pieprzem syczuańskim

Ananas, mięta, cukier oraz zielony pieprz syczuański. Połączenie tych czterech składników tworzy niebanalny, rewelacyjny w swojej prostocie deser. Podstawa to jak zwykle dobrej jakości składniki. Ananas musi byś dojrzały. Mięta pachnąca, a pieprz syczuański aromatyczny. Przygotowanie zajmuje nie więcej niż 10 minut. Deser jest zdrowy, orzeźwiając i nieziemsko pachnie. Mnie niczego więcej do szczęścia nie potrzeba. A Wam?

Zanim podam Wam przepis na ten banalnie prosty deser, chciałam jeszcze napisać kilka słów o zielonym pieprzu syczuańskim, którego słoiczek kupiłam jakiś czas temu i w którym zakochał się do nieprzytomności.

Zielona odmiana pieprzu syczuańskiego jest mniej znana od czerwonej. Jego delikatny aromat, w którym można wyróżnić między innymi owoce cytrusowe oraz smak powoduje, że zielona odmiana tego pieprzu świetnie sprawdza się w towarzystwie ryb i owoców morza. Ja dodaję go również do deserów. Owocowych i czekoladowych. Oraz lodów nie tylko waniliowych.

Zielony, podobnie jak i czerwony, pieprz syczuański powoduje, że gdy zgryziemy jego ziarenko, odczuwamy mrowienie oraz delikatne drętwienie języka. Właśnie z tego powodu pieprz syczuański dodawany jest do potraw zawierających bardzo ostre przyprawy, ponieważ wspomniana właściwości powoduje, że odczuwamy mniej ostrość przypraw oraz potęguje jednocześnie ich aromat .

Przed zmiażdżeniem w moździerzu polecam delikatnie podpiec pieprz na suchej patelni. Dzięki temu jego aromat stanie się silniejszy. Potem wystarczy wymieszać go z solą i dodawać, jak to kiedyś proponowała Pinos, do jajek na miękko albo oprószyć nim kruczka bądź ryby przed pieczeniem. Można również wymieszać z cukrem i jak pisałam powyżej zmienić banalny deser w dzieło sztuki kulinarnej :)

Ananas z miętą i zielonym pieprzem syczuańskim* - dla 4 osób

1 duży, dojrzały ananas

pęczek mięty

4 łyżki cukru

1/4 łyżeczki ziarenek zielonego pieprzu syczuańskiego

Przygotowanie:

Ziarenka pieprzu podpiec na suchej patelni. Miętę umyć i dokładnie osuszyć. Wymieszać z cukrem i pieprzem. Wszystko dokładnie zmiażdżyć w moździerzu. Odstawić na bok

Mocno schłodzonego ananas obrać. Wydrążyć głąb lub nie. Pokroić w średniej grubości plastry.

Plastry ananasa oprószyć zielonym cukrem. Podawać natychmiast.

Smacznego!

*przepis na ananas z zielonym cukrem jest autorstwa Jamiego Olivera. Ja od siebie dodałam zielony pieprz syczuański i... nie żałuję ;)

RECETTE EN FRANÇAIS: Ananas à la menthe et poivre vert de Sichuan.

Cytrynowe ciasto z sosem z owocow marakui

Na całym świecie istnieje około 500 gatunków Passiflory, inaczej zwanej Męczennicą (Passiflora edulis). Jej uprawa skoncentrowana jest w Ameryce Południowej, Australii, w niektórych regionach Afryki oraz na wsypach Fidżi, Hawajach oraz Sri Lance. Na dużą skale uprawiane są głownie dwa gatunki. Męczennica purpurowa (owoc widoczny na zdjęciu), o pomarszczonej woskowatej skórce oraz Męczennica żółta o nieco większych owocach pokrytych gładka, pomarańczową skórka. Pierwszą odmianę częściej używa się do spożywania na surowo, w koktajlach lub lodach. Druga, żółta odmiana o zdecydowanie bardziej kwaskowym smaku, używana jest przede wszystkim w przetwórstwie spożywczym.
W owocach marakui znajdziemy dużo witaminy C oraz sporo wapnia i żelaza. Poza tym 100 g owocu dostarcza 75 kalorii, co jeszcze bardziej zwiększa jego atrakcyjność ;)
Aby dostać się do niezwykle aromatycznego, kwaskowatego miąższu należy owoc rozkroić na pół i wyjąć łyżeczką miąższ wraz z pestkami. Następnie, aby uzyskać sok wystarczy przetrzeć miąższ przez sitko. Zawsze zachowuję 2-3 łyżki czarnych pestek, które są jak najbardziej jadalne i przepięknie prezentują się w ciastach, lodach i sosach owocowych.

Przepiękne kwiaty passiflory oraz jej owoce o egzotycznym, kwaskowatym smaku zawsze mnie fascynowały. Kiedyś nawet miałam ich prywatną uprawę na naszym mocno nasłonecznionym balkonie, na którym męczennica czuła się najwyraźniej wspaniale, bo co roku przepięknie kwitła i owocowała. Nigdy jednak nie dane było nam spróbować owoców własnej produkcji... Nasze brytany, zwłaszcza berneńczyk, były szybsze :) Gdy owoc marakui był gotowy do spożycia, Nikos spokojnie podchodził i po prostu go zjadał nie zwracając najmniejsze uwagi na nasze głośnie protesty.

Cytrynowe ciasto z sosem z owoców marakui – podłużna forma o długości 30 cm.
Ciasto:
250 g mąki
165 g cukru
75 g masła
2 jaja
2 żółtka
pół szklanki tłustego, greckiego jogurtu Total
półtorej łyżeczki proszku do pieczenia
2 łyżki świeżo wyciśniętego soku z cytryny
2 łyżki świeżo wyciśniętego soku z marakui wraz z pestkami
skórka otarta z 1 cytryny
szczypta soli

Sos owocowy:
1 szklanka cukru
sok z 10 marakui
sok z 1 cytryny

Przygotowanie:
Piekarnik nagrzać do 170°C. Formę na keks wyłożyć papierem do pieczenia. Rozpuścić i przestudzić masło.
Przesiać mąkę wraz z proszkiem do pieczenia. Dodać cukier, szczyptę soli i wymieszać. Jajka i żółtka delikatnie ubić. Wlać do mąki i delikatnie mieszać za pomocą miksera do uzyskania gładkiego, lśniącego ciasta. W tym czasie ubić trzepaczka masło z jogurtem, sokiem z cytryny i marakui. Dodać do ciasta i ponownie dokładnie wymieszać. Przelać ciasto do formy. Piec, około 60 minut, do suchego patyczka.
W tym czasie przygotować sos. W garnuszku z grubym dnem wymieszać cukier z sokiem z cytryn i marakui. Delikatnie podgrzewać aż cały cukier się rozpuści i sos zacznie gęstnieć.
Po wyjęciu ciasta z piekarnika, gęsto ponakłuwać je drewnianym patyczkiem. Polewać ciasto gorącym sosem starając się aby jak najwięcej sosu wsiąkło w dziurki po patyczku. Pozostawić do całkowitego ostygnięcia.

Smacznego!


RECETTE EN FRANÇAIS: Cake au citron et sauce de fruits de la passion

Banana Bread

Kupiłam banany i zapomniałam po co je kupiłam... W zasadzie nawet niespecjalnie mnie to zdziwiło ;) Przypomniałam sobie w momencie, gdy Ptit Suisse nadgryzał drugiego z czterech zakupionych bananów. 

- Zostaw! Potrzebne mi są! - wrzasnęłam, co spowodowała, że prawie straciłam męża na skutek zadławienia się kawałkiem banana. 

- Jak to potrzebne? Przecież leżą od tygodnia i nic z nimi nie robisz - wykrztusił z siebie małżonek. 

- Leżą, bo zapomniałam, co mam z nimi zrobić. Właśnie sobie przypomniałam... 

- Ale przecież Ty nie lubisz dojrzałych bananów - słusznie zauważyła moja druga połowa. 

- A kto powiedział, że ja będę takie dojrzałe, surowe jadła? 

Banana bread - podłużna 30 cm forma :

4 duże i bardzo dojrzałe banany (mnie udało się uratować 2 i 3/4;)) 

1 i 1/2 szklanki mąki żytniej z pełnego przemiału 

 1 duże jajko 

1/2 szklanki cukru Demerara 

1/3 szklanki ghee 

płaska łyżeczka sody 

szczypta soli 

garść rodzynek koryntek 

Przygotowanie: 

Banany rozgnieść niedokładnie widelcem. Dodać rozpuszczone ghee. Wymieszać. Dodać rozbełtane jajko, cukier, mąkę, sól, sodę oraz rodzynki. Ponownie wymieszać. 

Do wysmarowanej ghee i wysypanej mąką formy przełożyć ciasto. 

Piec w nagrzanym do 175°C piekarniku przez 45 minut. 

Smacznego! 

RECETTE EN FRANÇAIS: Banana Bread

Plantan, czyli nie każdy banan jest żółty…

... i nie każdego można obrać ze skórki i tak po prostu zjeść :)

Podobno pierwsza pisemna wzmianka o bananach pojawiła się w sanskrycie około 500 lat p.n.e. Początkowo banany uprawiane były w Południowo-Wschodniej Azji. Następnie przez wieki banany migrowały wraz mieszkańcami Azji, aby w XVI wieku dotrzeć do Ameryki Łacińskiej. 100 lat temu, dzięki rozwojowi transportu, a co za tym idzie handlu międzynarodowego na wielką skalę, banany zagościć na naszych stołach.

Myśląc o bananie zazwyczaj jawi mi się przed oczami banana split, lodowy deser z bananem w roli głównej. Potem na myśl przychodzą mi koktajle i ciasta. Wszystko na słodko. Podejrzewam, że nie mnie jednej. Zapominamy często, że banany są podstawowym składnikiem codziennego jadłospisu ponad 400 milionów ludzi mieszkających w wielu krajach. Obecnie istnieje ponad 500 gatunków bananów, które uprawia się między innymi w Kolumbii, czwartym światowym producencie, po Ekwadorze, Filipinach i Kostaryce, tych egzotycznych owoców.

Banany przygotowuje się na różne sposoby. Można je dusić, gotować na parze, piec lub smażyć. O czym przekonaliśmy się dzięki naszym kolumbijskim przyjaciołom – Lili i Beto. W pierwszy dzień Świąt, po tradycyjnej, polskiej Wigilii, Lili okręciła się fartuchem, wyciągnęła z torby 4 dorodne, zielone, pioruńsko twarde banany i przystąpiła do przygotowywania aperitifu. I tak po raz pierwszy mieliśmy okazję spróbować plantany, skrobiowe banany, które, aby docenić ich walory smakowe, należy przed spożyciem poddać obróbce cieplnej. Na surowo są niezjadliwe.

Placuszki z plantanów – aperitif dla 6 osób: 

4 zielone plantany 

olej do smażenia 

grubo mielona sól

Guacamole:

3 dojrzałe awokado 

2 dymki 

1 wypestkowna paprczyka chili 

1 garść pomidorków koktajlowych 

1 garść świeżej kolendry 

sok z jednej limonki 

sól 

czarny pieprz

Przygotowanie:

Naciąć plantany wzdłuż. Delikatnie zdjąć skórę. Pokroić na 4-5 cm długości kawałki. Piec z każdej strony na mocno ogrzanym oleju. Gdy plantany będą miały piękny, złoty kolor, zdjąć z patelni i odsączyć nadmiar tłuszczu na papierowych ręczniczkach. Odczekać, aż ostygną.

W tym czasie przygotować guacamole. Przeciąć awokado, wyjąć pestki. Przełożyć miąższ do salaterki wraz z pestkami (wtedy awokado nie czernieje). Dokładnie rozgnieść widelcem miąższ. Dodać wypestkowane i pokrojone w niewielką kostkę pomidory oraz poszatkowane dymki. Skropić sokiem z limonki. Doprawić do smaku świeżym chili, solą i pieprzem.

Każdy kawałek plantana miażdżyć przy pomocy specjalnej deseczki* (zdjęcie powyżej) lub z braku takowej, zwykłej butelki na cienkie placuszki. Smażyć ponownie na bardzo gorącym oleju. Odsączać i podawać gorące oprószone grubo mieloną solą w towarzystwie guacamole.

Smacznego!

*merci encore Lili :)

RECETTE EN FRANÇAIS: Toutes les bananes ne sont pas jaunes…